ابتدا نگاهی به کنیم به ادیان سنتی مثل اسلام و مسیحی و یهود و غیره.

 اسلام يک دين واحد نيست و شاخه هاي فراواني دارد که در ابتدا به دو شاخه اصلي شيعه
و سني تقسيم مي شود و شاخه شيعه خود دهها زير شاخه دارد و شاخه سني هم خود چهار زير شاخه دارد.
که همه شاخه هاي فرعي و مذاهب تنها خود را حق مي دانند و بقيه را در جهان گمراه مي دانند و باطل!
حالا تازه اين زير شاخه هاي اسلام بود.صدها دين و مذهب ديگر در جهان وجود دارد که هر کدام
فقط خود را حق مي دانند و بقيه را باطل.يعني اگر کسي تصميم گرفت دين دار شود بايد اول از خود
سوال کند که کدام دين و مذهب حقیقت دارد و چون اکثر اين مذاهب کاملا با هم متضاد  هستند
يعني مثلا يکي امامت را قبول دارد ان ديگري اينرا کفر مي داند و يا يکي مسيح را پسر خدا مي داند
 و ديگري اين حرف را کفر مطلق مي داند و هزاران اختلاف اساسي ديگر.يعني فرد بايد از خود
سوال کند که ايا اصلا معنويت حقيقي قالب بندي و فرمول بندي مي شود مثل اين اديان؟يا اينکه معنويت براي
هر شخصي يک امر دروني و براي هر کس متفاوت است.آيا هر کس بايد مذهبي را قبول کند که در شهرشان
تبليغ مي شود ؟و مثلا اگر شخص در يک شهر ديگري به دنيا امده بود ان وقت مي خواست دين انجا را
قبول کند؟يعني دين جغرافيايي!!آيا ما نمي توانيم رگه هايي از معنويت حقيقي را در چيزهايي مثل
موسيقي يا شعرو هنر وکار خير و اخلاق نيکو و مهر و محبت و حتي شادي بجوییم؟
آيا از خود پرسيده ايم که اين چيزي را که آماده جلوي ما قرار مي دهند و از صد بلندگو هم تبليغ مي شود
شايد حقيقت نداشته باشد؟مثلا به ما مي گويند يک کتاب مورد نظر اسماني و مقدس است آيا ما از خود و از انها
پرسيده ايم که دليل انها براي اين ادعا چيست؟آيا اين ادعا ثابت شده است؟اگر بخواهيم همنيجوري
قبول کنيم پس بايد حرف صدها مذهب و دين ديگر را هم دربست قبول کنيم و چون بسياري از اين اديان
با هم متضاد هستند و اصلا همديگر را قبول ندارند پس نمي توان همه را باهم قبول کرد.پس
بايد به دنبال معنويت حقيقي بود و تنها کساني مي توانند اين معنويت حقيقي را درک کنند که ذهن انها از
معنويتهاي دروغين پاک شده باشد.انگاه مي شود به عمق فلسفه زندگي انديشيد و کيهان
را در ذهن خود در نورديد و حقايق عمیق زندگي و هستي را دريافت.انگاه ديگر کار نيک ما
و اخلاق مهرگون ما به خاطر ثواب نيست بلکه به خاطر نفس نيکويي است.دروغ را به خاطر زشت بودن
نفس  اين عمل نخواهيم گفت نه به خاطر ترس از عذاب.يعني اخلاقي را که به ما دستوري و اجباري
تحميل شده بود کنار مي گذاريم و اخلاقي عاطفي و اختياري و از سر مهر را پيش مي گيريم که به خاطر
طمع بهشت و ترس از جهنم نيست بلکه به خاطر نفس خوبي و بدي  است.انگاه وقتی  به اسمان شب
پر ستاره نگاه می کنیم ذهن ما خالی از خرافات و پیش داوریهای دروغین حقیقت کیهان را بی کم و کاست
می بیند.و خلاقیت مغز هم شکل می گیرد و فرد به جستجو و کاوش طبیعت می پردازد چون دیگر
جواب همه چیز را از قبل داده شده نمی داند.این ادیان حتی تا بعد از مرگ ما را هم پاسخ داده اند
و فردی که تابع مذاهب سنتی باشد تصور می کند که دیگر سوالی باقی نمانده و مغزش تعطیل می شود
و تقلید را در پیش می گیرد.در حقیقت رنسانس و دگرگونی صنعتی هم زمانی در اروپا شکل گرفت
که این ذهنیت اعتقاد به بی تاثیر بودن انسان کنار گذاشته شد و استفاده بیشتر از مغز انسان برای
حل مشکلات انسان سر لوحه کار قرار گرفت.به این ترتیب میانگین عمر انسان بر اثر کنترل و درمان بیماریها
از زیر 40 سال به بالای 70 سال رسید.در حالیکه همین ادیان این عمر را هم از جمله سرنوشتها
و تقدیرات اسمانی لقب می دادند که دست انسان نیست!یا مثلا باران را به خاطر خواست اسمانی تفسیر می کردند
در حالیکه دانش انسان امروز باران را هم با باردار کردن ابرها ایجاد می کند.استدلال احمقانه ایی
که هم همواره طرفداران ادیان سنتی می کنند این است که دانش انسان هنوز نتوانسته حتی یک پشه بسازد!!
اولا که باید گفت خود انتخاب پشه نشان از کوتاه فکری سوال کننده دارد چون مثلا ساختن یک فیل شاید
راحت تر از ساختن یک موجود ریز و حساس باشد.یعنی اینها فکر می کنند که چون پشه ریز است پس
ساختنش هم راحت تر است در حالیکه ریزه کاری در  صنعت پیچیده تر و مشکلتر است .و ایراد دوم بر این
سوال این است که چرا تصور می کنند که هنوز مثل پشه ساخته نشده؟اتفاقا خیلی خیلی بهتر از ان هم ساخته شده
توسط انسان.مثلا یک هواپیمای ایر باس مدل A380
را تصور کنیم.این هواپیما صدها مسافر سنگین وزن را با سرعت بالا حتی در شرایط بارانی می تواند
با کلی بار و چمدان اضافی حمل کند و حتی مسافرین داخل فیلم ببینند  یا استراحت کنند و یا نشریه بخوانند.
حالا این پشه ایی که اینها می گویند اولا که خاصیتی ندارد تازه گاهی نیش هم می زند!در ضمن معمولا
عمرشان چند روزه است و در مقابل باران یا حتی یک ضربه کوچک  اسییب پذیرند.اما هواپیمای
ساخت دانش انسان می تواند دهها سال عمر کند و بسیار تجهیزات مدرن و پیشرفته دارد.پس مثال پشه
بیشتر این طرفداران ادیان سنتی را گرفتار می کند تا مدعی!حالا این مثال بیشتر برای تفریح در گفتار
بود!اما بزرگترین چالش ادیان سنتی در چیزهای دیگر است که گفته شد.یکی اینکه اینها اصلا نمی توانند
اسمانی بودن خود شان و کتابشان را ثابت کنند و اصولا در مورد ماهیت افریدگار
و سر منشا کیهان از کجا و چه منبعی صحبت می کنند؟

و یکی هم اینکه نمی توانند از بین این کثرت فراوان ادیان
و شاخه های مذاهب در دنیا ثابت کنند که حق چیست چون اصولا اینها تاکید بر ایمان و تقلید دارند
و اصلا با اثبات و منطق کاری ندارند.اما خوب گسترش وسایل ارتباطی نسلهای جدید را از مشخصات
و جزییات همه عقاید و گرایشها چه دینی و چه عقاید فلسفی اگاه می کند و دیگر نمی شود تقلیدی قبول
کرد چون ان وقت باید همه را قبول کنی و چون اینها متضاد و حتی مخالف هم هستند پس باید انتخاب کرد.
و انتخاب نیاز به استفاده از دلیل و منطق برای انتخاب خود دارد.و خود به خود این جریان انتخاب
موجب انزوای عقاید بی منطق و خرافی و غیر حقیقی می شود و در این بازار اندیشه  عقایدی
که عیار و اساس ومنطق حقیقی دارند باقی می مانند.برای همین می شود بسیار به اینده زندگی انسان
امیدوار بود چون ما داریم از دوره غارنشینی فکری عبور می کنیم و وارد دوره اندیشه فلسفی حقایق
می شویم و چنین جوامعی حتما خوشبخت و آباد خواهند شد.امروز ما هر چه ابزار اسایش و راحتی
برای زندگی در اطراف خود داریم نتیجه و حاصل همین تفکر حقیقی و منطقی انسان است.از داروها گرفته
تا ماشین الات صنعتی .ما برای گرما کولر ساختیم و برای سرما بخاری در حالیکه عقاید ادیان سنتی
تسلیم طبیعت شدن را از ما می خواستند و اینکه اینها ازمایش و تقدیر اسمانی است!حتی بیماریها را ازمایش
الهی می نامیدند و مثلا اگر طاعونی یک شهر را فرا می گرفت به جای درمان سراغ چند اندیشمند می گشتند
که به عنوان شیطان بسوزانند تا بلکه از طاعون رهایی یابند در حالیکه این طاعون فکری است که انها
را گرفتار کرده و بدون رهایی از ان طاعونهای جسمی هم درمان نخواهند شد.انسان باید در یابد که
در روی زمین منشا اثر است و با استفاده از کارکرد مغز خود می تواند برای پرواز هوایپمای پیشرفته بسازد.
ماشین برای حرکت بسازد.دارو برای درمان بیماریها بسازد.تلفن برای تماس سریع بسازد.موسیقی بنوازد.
کتاب بنویسد.و همه چیزهای دیگری که ما در اطراف خود می بینیم.در حقیقت اگر این رنسانس و دگرگونی
فکری به جای چند قرن اخیر در همان چند هزار سال پیش در انسان صورت می گرفت و ادیان سنتی
مانع تفکر ازاد نمی شدند انوقت این پیشرفت علمی را انسان در همان چند هزار سال پیش شروع می کرد
و هم اکنون تصور کنید بعد از گذشت چند هزار سال از ان ما امروز در چه سطح بالایی از دانش بودیم.
یعنی این خرافات و عقاید دروغین چند هزار سال انسان را از پیشرفت عقب انداخته اند.البته خوب دیگر
گذشته است اما باید عبرت گرفت که دیگر اجازه ندهیم عقاید دروغین و خرافی جلوی اندیشه آزاد انسان
را بگیرند و مغزها را تعطیل کنند.به شاگردان مدارس مذهبی که نگاه می کنیم تصور می کنیم که چند
انیشتین و ادیسون و ابن سینا و دکتر حسابی وخیام و دیگر اندیشمندان می شد از بین این شاگردان
ظهور کند اما افسوس که همین مدارس مذهبی مغز اینها را تعطیل می کنند و یک مشت حفظیات و خرافات
تقلیدی را به انها تحمیل می کنند و مغز این پدیده و معجزه طبیعت را فلج می کنند.مغز انسان همه زندگی
و هستی انسان است.وقتی کسی مرگ مغزی بگیرد حتی اگر سایر اعضای بدنش درست کار کند باز مرده حساب می شود.
و این خرافات سنتی انسانهای زنده را دچار مرگ مغزی می کنند و فرد تبدیل به یک ربات بدون خلاقیت
وابتکار تبدیل می شود.و این بدترین ظلم است.یعنی بدترین ظلم گرفتن قدرت اندیشه ازاد از یک فرد است.
وتعجب ما از این است که مثلا این کاتولیکهای مسیحی با چه رویی هنوز در رسانه های عمومی
فریاد حق طلبی سر می دهند در حالیکه اینها حتی گرد و کروی بودن زمین را هم به زور قبول کردند!
ما شانس اورده ایم که مدیریت جوامع تا حدودی از دست ادیان سنتی خارج شد و گرنه الان ما هنوز
سوار بر خر و الاغ و درگیر با بیماریهای واگیردار و جاده های خاکی و خانه های خشتی وجنگهای صلیبی
دست و پنجه نرم می کردیم.و اینها نان دانش را هم می خورند و به دانش فحش می دهند!مثلا از اینترنت استفاده
می کنند و فلسفه دانش را نفی می کنند!!یکی نیست به اینها بگه که اخه بابا اگه دانش نبود که اصلا
رسانه ایی نبود که توش به دانش فحش بدین!فقط یک امار جالب در مورد زایمان هست که می گه
در گذشته که مدیریت جامعه در دست ادیان سنتی بوده از هر هزار زایمان حدود 30 تا 40 در صد نوزادان
هنگام زایمان می مردند و حالا از هر هزار زایمان کمتر از یک درصد مرگ هنگام زایمان هست.یعنی
اینها حتی وجودشان و سلامتشان را هم مدیون دانش و نگرش علمی هستند.احتمالا هنگام بیماری هم
پیش بهترین دکتر خواهند رفت!(البته این نفی معنویت دروغین است و معنویت حقیقی را که لازم و ضروری است
قبلابررسی کردیم..)
به هر حال انسان وارد دوره ایی از زندگی خود شده است که روزانه هزاران اختراع و کشف ثبت می شود.
و هر چه اسایش و ابادی روی زمین بیشتر می شود فلسفه و جهانی بینی انسانها هم زمینی تر و واقع گرایانه تر
می شود و زندگی محبوب تر خواهد شد.و این سیر تا انجا می رود که انسانها ارزوی بهشت ادیان سنتی
را در همین زمین محقق کنند....
 

بعضی هستند که می گویند از مرام دموکرات این است که به عقاید دیگران احترام بگذارد.اما این یک نظر درست به نظر نمی رسد.

برخورد نظری عقاید و افکار بهتر از بی تفاوتی است.البته منظور از برخورد در اینجا بحث و نقد و بررسی

است و برخورد فیزیکی منظور نیست.اگر یک عقیده و مرام حقیقت داشته باشد پس نباید نقصی داشته باشد

و به همه سوالها باید بتواند جواب بدهد.پس نباید جلوی نقد و بررسی و مناظره را گرفت تا اینگونه

عیار و مرغوبیت عقاید مختلف مشخص شود.اگر یک عقیده نقد نشود و نسبت به ان بی تفاوت باشیم

حتی ان عقیده شاید به جان و مال و اسایش ما لطمه وارد کند.مثلا حزب نازی در المان با استفاده از

همان شرایط دموکراتیک ان زمان المان بر سر کار امد و منجر به نابودی خود دموکراسی المان شد

و نهایت هم میلیونها کشته و میلیاردها خسارت و نابودی چند نسل شد.یعنی اگر یک عقیده و مرام دست نخورده باقی بماند

و نقد و بررسی نشود می تواند خطرناک و نابود کننده باشد.معمولا هم می بینیم که عقایدی که

تا کنون نقد نشده اند بیشتر تعصبی و خشن و عقب مانده هستند بخصوص بعضی مذاهب.اصولا تعریف جامعه

این است که ما با هم داریم زندگی می کنیم و یک بیماری واگیردار جسمی یا فکری می تواند همه ما را هلاک کند.

مثلا تصور کنیم در ایران دموکراسی کامل برقرار است.خوب حالا ایا ما دوست داریم که هموطنان ما

یک ماه محرم از سال را گریه کنند و خاک بر سر بمالند و بلندگوی گوش خراش بگذارند و تا نصف شب هم

صدای مهیب طبلها به گوش برسد؟یا یک ماه رمضان از سال را انچنان گشنگی بکشند که به قول ابن سینا

ماه مرضان باشد و همگی نحیف و ضعیف بشوند؟یا اینکه ایا مردمیکه اعتقاد داشته باشند که قضا و قدر اسمانی

همه چیز را مشخص می کند و انسان هیچ کاره است و این زمین موقتی است و باید رفت ایا چنین مردمی با چنین

تفکری می توانند مخترع و کاشف و دانشمند بشوندو کشور پیشرفت کند؟کسانیکه می گویند نباید به اعتقادات

مردم کار داشت فراموش می کنند که همین تعصبات و خرافات گلوی ما را می گیرد و زندگی همه افراد

ان جامعه را خراب می کند.مثلا فرض کنیم که همسایه ما یک خشک مقدس تعصبی باشد.دیگه زندگی کردن

و اسایش برا ی خود ما هم مشکل و تلخ خواهد شد.جامعه همچون تارهای به هم بافته شده است.

هر روز ما در اتوبوس د رمحل کار در محله خود در پارک و غیره با مردم دیگر برخورد داریم.

حالا اگر اطرافیان ما ادمهای روشن اندیش و اگاه باشند بهتر است یا افرادی باشند بسیار تعصبی وبا عقاید خطرناک؟

برای همین خوب است که هر روز در رسانه های عمومی مثل تلوزیون و نشریات و رادیو و اینترنت

به نقد و بررسی دقیق همه عقاید و مکاتب فکری پرداخته شود و هیچ عقیده ایی نباید استثنا شود.

حالا این عقیده می خواهد مذهب و دین باشد یا می خواهد کمونیسم باشد یا می خواهد یک شیوه اقتصادی باشد

و غیره.اگر حرفی درست باشد و منطق داشته باشد پس باید بتواند هر سوالی را جواب درست بدهد وعیارش

در این بررسی مشخص می شود.متاسفانه بسیاری از مردم در گذشته بدلیل انحصار رسانه در دست حاکمین

عقاید را بصورت بسته بندی شده و بدون بررسی دریافت و قبول می کردند.اما گسترش رسانه های امروزی

فضایی فراهم کرده است که هر حرفی مورد نقد و بررسی قرار بگیرد.در حقیقت هیچ سخن و عقیده ایی

مقدس و وحی اسمانی نیست.اتفاقا بسیاری از کسانیکه می دانند عقیده شان منطق و حقیقت ندارد برای

همین مدام تبلیغ می کنند که نباید به عقیده کسی کار داشت و باید احترام گذاشت.همین احترام گذاشتنها بود

که در طول تاریخ یک سیب خراب فکری همه سیب های زندگی جامعه را خراب می کرد.

مثلا فرض کنیم یک گروهی عقیده شان این است که اصلا کره زمین باید نابود شود !خوب ایا ما باید

به این عقیده احترام بگذاریم و اصلا در موردش بحث نکنیم؟!ممکن است جوانان خامی هم در این گروه باشند

که شستشوی مغزی شده باشند و این فکر غلط را درست پنداشته باشند.خوب اگر این عقیده در رسانه عمومی

بحث و بررسی شود ان جوانی که از سر نا اگاهی قبول کرده بود حال تجدید نظر می کند.یعنی اینکه بعضی

احساس می کنند اگر بی تفاوت باشند راحت تر هستند مثل این است که یک سنگی را بالا بیاندازند که بعد از

مدتی محکم به سر خودشان بر خورد می کند!جامعه ما برایند اخلاق و جهان بینی و افکار افراد جامعه ماست.

حال اگر تعداد افراد فهمیده در جامعه بیشتر باشد زندگی خود ما و فضای جامعه بهتر خواهد بود.

و اصولا پیشرفت صنعتی و اقتصادی و نیز ارامش و اسایش اجتماعی در یک جامعه وقتی بر قرار می شود

که اندیشه غالب ان جامعه مترقی و همراه با حقیقت باشد.جامعه ایی که پر از عقاید دروغ و خطا باشد

به فنا خواهد رفت.جامعه مثل همسر ادم می مونه.حال اگر این همسر فلسفه بداند و فیزیک بداند و

ادبیات بداند و هنربداند بهتر است یا اینکه یک خشک مقدس تعصبی بدون خلاقیت باشد؟

و زمانی فضای فکری جامعه همراه با حقایق می شود که نقد و بررسی در ان ازاد باشد .

بخصوص این مسئله در مورد عقاید مذهبی صادق است . مثلا در اروپا هم زمانی رشد صنعتی بوجود امد

که عقیده مذهبی کلیسا نقد شد و قوانینی تصویب شد که بر اساس منطق و نگرش علمی نگاشته شده بود.

اینکه داریوش پادشاه ایرانی هم ارزو کرده بود دروغ از جامعه ایران دور شود تاکید همین مسئله است.

چون دروغ زمانی مشخص می شود که یک مطلب بررسی و نقد شود .دروغ را می توان هر چیزی دانست

که منطق درستی ندارد و از حقیقت دور است.مثلا در ریاضی هر عملیات و روشی اگر بخواهد استفاده شود

ابتدا باید ثابت شود و همه گونه مثال نقضی بررسی می شود تا حقانیت ان روش ثابت شود.

بقیه چیز ها هم باید همین گونه باشد.چه مذهب باشد.چه سنتهاو رسو مات قدیم باشد و چه انواع ایسمها و گرایشهای فکری.

و چون هیچ چیز زیباتر و بهتر از خود حقیقت نیست پس نباید هیچ گونه مصلحت اندیشی ویا اغماض

و رودر بایستی صورت بگیرد.پایه های یک جامعه باید بر اساس حقایق و منطقهای درست قرار گیرد

وگرنه ان جامعه با پایه های دروغین و سست فرو خواهد ریخت.کانت هم که می گوید شک کنیم در حقیقت

بیان همین نقد و بررسی در مورد همه چیزو همه کس است.در مقابل این نگرش افرادی هستند که زود هر چیزی یا کسی را مقدس

و اسطوره می کنند.مثلا یک کتاب را کتاب اسمانی می کنند یا یک سخنران را قدیس می کنند.این موجب

می شود که فکر ادم متوقف شود و رشد نکند و فرد اصطلاحا"یک کتابی" شود و عینکی به چشم بزند که

دیگر نتواند رنگ حقیقت را ببیند.در حالیکه درست ان است که همه کتابها را بخوانیم.همه حرفها را بشنویم.

انگاه اندیشه کنیم و با مقایسه از هر یک چیزی بیاموزیم و باز به پیش برویم و کتابهای جدید تر و حرفهای تازه تر.

این گونه اندیشه ما هر روز با لنده تر از روز قبل می شودو رشد می کند.اما

 اما این اقدامات انها
از این حرفها بالاتر رفته بود و شعار نیل تا فرات صهیونیسم را تداعی می کرد.دولت احمدی نژاد
هر چند که سیاستهای فرهنگی مناسبی نداشت اما در سیاستهای خارجی بسیار خوب عمل کرد.ایران بعد
از روی کار امدن احمدی نژاد مانع بزرگ اجرای طرح شوم و زیاده خواهانه اسرائیل و امریکا در منطقه شد.
بطوریکه وضعیت به طور کامل عوض شد و اسرائیل که خطر را احساس کرده بود تلاش کرد که
کمی افراطی گری خود را جبران کند برای همین طرح خروج از غزه مطرح شد و اجرا گردید.
اما خشمی که اسرائیل و امریکا در دولتمردان ایران ایجاد کرده بودند به این سادگیها بر طرف شدنی نبود.
تا اینکه شارون اصلا حزب لیکود را ترک کرد و حزب میانه جدیدی به نام کادیما ایجاد کرد.تا
شاید این عذر خواهی از سوی مقامات ایران پذیرفته شود.در زمان خاک سپاری پاپ کاتولیک
در رسانه ها شایع شده بود که رییس جمهور تشریفاتی اسرائیل  در گفتاری خیلی کوتاه از خاتمی
درخواست کرده بود که ایران و اسرائیل صلح کنند.اما بعد از این همه زیاده روی و زیاده خواهی
شارون و بوش در منطقه دیگر به این راحتی ها صلح امکان پذیر نبود و واقعا باید گفت اسرائیل
و ایران در منطقه برخورد منافع شدید دارند.اسرائیل هیچ گاه تحمل نکرده است که یک ایران قدرتمند
در منطقه وجود داشته باشد و همانند اشپز خانه می ماند و دو اشپز!دولت جدید ایران
زنگ خطر را برای اسرائیل و امریکا در منطقه به صدا دراورد و اولین کار هم روی کار امدن دولت حماس
در فلسطین بود که مایه بهت و حیرت اسرائیل بود.اما امریکا و اسرائیل و انگلیس هم بیکار نشستند و
بحث اتمی ایران را به سطح رسانه ها و عموم کشاندند.این مسئله اتمی یک مسئله استراتژیک در منطقه است.
تا کنون اسرائیل تنها کشور اتمی منطقه بود و از این نظر نوعی حاله امنیتی به دور خود احساس می کرد.
اما با نزدیک شدن ایران به فناوری اتمی این برتری بر هم خورد و حالا اسرائیل با وجود ایران قدرتمند
و اتمی دیگر نمی تواند یکه تازی کند .امید اسرائیل این است که از طریق امریکا و مسئله پرونده اتمی به ایران
فشار اورد.البته اسرائیل بیکار نشسته است و اقدامات مستقیم علیه ایران نیز انجام می دهد. مثلااسرائیل
در مناطق کرد نشین عراق و نزدیک مناطق کرد نشین ایران دست به توطئه و شوراندن می زند و حتی
بر روی ماهواره چندین کانال تلوزیونی و رادیویی روی همان فرکانس کانال دولتی خودش تاسیس کرده است.
البته این اقدامات بسیار کم تاثیر است در مقابل ایران قدرتمند.بخصوص که مردم ایران در مورد مسائل
مربوط به تمامیت ارضی کشور بسیار متحد و جدی هستند.عملکرد خوب دولت احمدی نژاد در سیاست خارجی
وضعیت منطقه را به کل به نفع ایران تغییر داد.به طوریکه حتی تازگی در اوکراین هم نخست وزیری
که مخالف امریکا و متحد روسیه است انتخاب شد.یعنی اب رفته از جوب به جوب باز گشت و حتی بیشتر هم شد!
حتی در کشورهای امریکای جنوبی مثل بولیوی  و ونزوئلا و کوبا و غیره از همت و استقامت  ایران
جانی تازه گرفته گرفتند و موج چپ گرایی در ان منطقه ایجاد شد که هنوز ادامه دارد.در ایتالیا هم دولتی
سوسیالیستی بر سر کار امد که موجب شد یکی از متحدین اصلی امریکا از دستش برود بخصوص در موردعراق
حتی خود امریکا در عراق گرفتار شده است و کلی کشته و زخمی روی دستش باقی مونده.نکته اینجاست
که بر خلاف تصور بعضی که مدام تعداد کشته های امریکا را شمارش می کنند اما یک سرباز زخمی
خیلی بار سنگینتری بر دوش دولت امریکاست.چون ضمن اینکه دولت امریکا باید تا اخر عمر حقوق و مزایا
و هزینه درمان این زخمیها را بدهد که هزینه بالایی می شود تازه این زخمیها تبدیل به تابلوی تبلیغاتی
انسانی ضد جنگ و سیاستهای بوش می شوند.هر جا این معلولان و زخمیها در داخل امریکا بروند یک بوق تبلیغی
زنده بر علیه جنگ و بوش خواهد بود.همان سیری که هنگام جنگ ویتنام طی شد و مادران سربازان امریکا
احتمالا خشتک بوش را پایین خواهند کشید!حالا در عراق ایران بازوها و اهرمهای قدرت و نفوذ فراوانی
 بخصوص در بین شیعیان دارد و به جای صدام ضد ایرانی یک دولت شیعه طرفدار ایران بر سر کار است.
در افغانستان هم که روزگاری قسمتی از خاک ایران بود و توسط انگلیسیها از ایران جدا شد بدلیل همزبانی
و هم دینی و نیز داشتن مرزهای فراوان با ایران نفوذ ایران کامل و گسترده است.

حتی جدیدا در سومالی و بعضی دیگر کشورهای افریقایی هم دولتهایی هم پیمان ایران بر سر کار امدند.
و حالا ایران دست بالا در تمام منطقه را دارد.
 .کشورهای کوچک عربی حوزه خلیج فارس هم که دربست مخلص ایران هستند!
و خود اسرائیل هم حتی حالا زیر فشار شدید قرار دارد و حتی مرگ ساختگی شارون هم نتوانست موجب
فروکشی خشم ایران شود و حالا اسرائیل دارد تقاص و مکافات کارهایی را پس می دهد که شارون و بوش
طمع کردند و زیاده روی کردند.حتی این شجاعت و توانمندی ایران موجب به خود امدن روسیه هم شده است
و بالا رفتن قیمت نفت هم موجب شده که روسیه هم بتواند بیشتر روی پای خود بایستد و در پیمان شانگهای دیدیم
که چگونه چین و ایران وروسیه به هم لبخند می زدند تا اسرائیل و امریکا با هم بگریند!
ایران با استفاده از چند اتحادیه منطقه ایی مثل شانگهای و نیز سازمان کنفرانس اسلامی و همچنین
جنبش کشورهای غیر متعدها و حتی اکو -اهرمهای قدرت و مانور بیشتر برای خود ایجاد کرده است.
تا جایی که حتی بوش در یک سخنرانی غیر مستقیم اعلام کرد که اینها می خواهند یک امپراطوری
 درست کنند که از اندونزی اغاز می شود و تا جنوب اسپانیا ادامه می یابد. و حقیقت هم همین هست.
رویاو ارزویی  که امریکا و اسرائیل داشتند برای بلعیدن منطقه حالا جهت معکوسی گرفته و یک اتحاد قدرتمند
در جهان پدید امده است که بیشتر سوسیالیستها ی جهان و بیشتر کشورهای منطقه در ان قرار دارند.
و وقتی ایران به صورت کامل بتواند اتمی شود انوقت دیگر دست بالا را در منطقه خواهیم داشت.
واقعا باید به خاطر عملکرد عالی در سیاست خارجی به دولت احمدی نژاد تبریک گفت.ای کاش در سیاستهای
داخلی هم تجدید نظر کنند بخصوص سیاستهای فرهنگی .بهتر است که یواش یواش قانون اساسی
ایران اصلاحات اساسی را اغاز کند تا به سمت یک جمهوری دموکراتیک سکولار پیش برود.
و نهادهای غیر انتخابی حذف شود. قوانین هم علمی باشند نه مذهبی.باور کنید اصلا امکان ندارد که
باوجود استبداد مذهبی مملکت داری کرد.گروههای ایرانی از هر گرایش فکری بیایند در انتخابات
شرکت کنند و به میزان رای خود در دولت و پارلمان و شوراهای شهری شرکت کنند.نباید یک نهادی مثل
شورای نگهبان جلوی حضور کاندیدها را بگیرد یا اینکه همین نهاد قوانین پارلمان را براحتی رد کند.
و رییس جمهور باید همه کاره باشد و نباید یک مقام غیر انتخابی بالاتر از او وجود داشته باشد.
یک نکته با مزه هم در مورد خاتمی و احمدی نژاد بگویم.خاتمی با محبوبیت امد و با نفرت مردم رفت.
احمدی نژاد با نفرت مردم امد و هر چه می گذرد محبوبیتش بیشتر می شود.احتمالا اگر در دوره بعدی ریاست جمهوری
احمدی نژاد و خاتمی با هم رقابت کنند مطمئن باشید که احمدی نژاد برنده خواهد شد!
همه شرایط فراهم است که با درایت و عقلانیت جمعی سرفرازی و ابادانی و مردم سالاری و عدالت برای ایرانزمین فراهم شود.
 اینده ایران بسیار روشن و سرفراز است و این نوید برای جوانان عزیز ایرانزمین است که هیچ صحنه ایی دل انگیز تر از دیدن
شادی یک جوان ایرانی نیست....

سکولار و غیر دینی را متضمن شود.در ضمن قابل یاد اوری است که این گفتار نفی معنویت نمی کند
بلکه منظور این است که ادیان به معابد خود بروند و قوانین کشور با استفاده از دستاوردهای علمی و دانش
روز تدوین شود.ضمن اینکه در یک جامعه هر کس دینی دارد و حتی بعضی دین ندارند و نمی شود به زور یک دین
خاص از بین هزاران دین و مذهب موجود در جهان را به یک جمع بزرگ تحمیل کرد.ما فقط
چیزی حدود 60مدل شیعه داریو و چهار مدل سنی مذهب داریم و چندین مدل مسیحی و صدها دین و مذهب
دیگر در جهان.این درست نیست که یک مذهب خاص را به زور به همه افراد رنگارنگ جامعه تحمیل کرد.
در یک جمهوری دموکراتیک و مردم سالار هر کسی حق دارد در انتخابات ازاد هر چهار سال شرکت کند
و کشور برای همه ایرانیان است.و حرکت امروز جامعه ما و قوانین ما باید به سمت جمهوری دموکراتیک سکولار
باشد.اتفاقا اینگونه احترام ادیان هم بیشتر می شود.چون الان هر عیب و ایراد دولت به پای ان دین زوری
نوشته می شود و تاریخ ثابت کرده است که دینی همراه با دولت شود هم پا و همراه با سقوط ان دولت ان دین
هم سقوط خواهد کرد .پس برای خود دین هم بهتر است که خود را از دولت کنار بکشد و به عنوان یک نهاد
اجتماعی کار کند.اتفاقا دین اگر  صورت نهاد اجتماعی عمل کند و از حالت دولتی خود دراید
کارایی و محبوبیت بیشتری خواهد داشت.اینجا ما بحث فلسفی نمی کنیم که ایا اصلا این ادیان معنوتی حقیقی
هستند یا معنویت حقیقی در چیزهای دیگر مثل هنر و موسیقی وشعر و اخلاق نیکوست.همین الان اگر
جوانان ایران را ببینیم به خاطر اینکه اسلام زوری در ایران حاکم بوده همگی نه تنها دین گریز بلکه دین ستیز
شده اند و مردم ایران دارند کم کم به ضد دین ترین کشور جهان تبدیل می شوند.خوب مثلا اگر کسی صحنه
وحشیانه و قرون وسطی شلاق زدن را ببیند از هر چی دین و ریش و پشم است متنفر می شود.
و به زودی همه جهانیان متوجه خواهند شد که ادیان سنتی مثل یهود و مسیحی و اسلام خرافات محض هستند
و معنویت حقیقی را بادی در چیزهایی دیگر مثل هنر و موسیقی و شعر و اخلاق نیکو و عرفان جست.
برای همین حکومت دینی بسیار  لرزان و بی ثبات خواهد بود.و هیچ راهی جز قانون اساسی دموکراتیک و علمی نیست.
یک جمهوری دموکراتیک و مردم سالار سکولار و غیر دینی.که مطمئنا ایران هم در حال حرکت به این سمت است.
و ایران اینده بسیار روشن و سر فرازی دارد با این همه انسانهای با هوش و سرمایه های فراوان مالی و
فکری با این کشور زیبا و پهناور.

در گفتار امروز در مورد فاجعه ايي صحبت مي کنيم که سالانه چيزي حدود 21 هزار نفر از ايرانيان
را به کام مرگ مي فرستد و هزارن نفر نيز زخمي مي شوند و ميلياردها تومان هم خسارت  مالي به بار مي اورد.
و از همه مهمتر مشکلات شديد روحي و رواني براي خانواد ه ها پديد مي اورد.اين فاجعه همان تصادفات رانندگي
است.حال مي خواهيم با هم اين مشکل را بررسي کنيم و راههايي براي حل مشکل بيابيم تا کمي از شدت اين فاجعه
کاسته شود=
امار نشان مي دهد که بيشتر تصادفات رانندگي که منجر به مرگ مي شود در جاده هاي خارج شهرها و بين شهري
رخ مي دهد.و باز امار نشان مي دهد که بيشتر اين تصادفات منجر به مرگ در ساعات بين 12 شب تا 6 صبح رخ مي دهد.
خوب همين دو امار خيلي ما کمک مي کند که ريشه مشکل را دريابيم.اکثر جاده هايي خارج از شهري که
اين تصادفات در ان صورت مي يگرد به صورت يک خيابان دو بانده هستند.يعني مثلااز وسط جاده به سمت چپ
به سمت شمال مي روند و از وسط به سمت راست به سمت جنوب يعني مخالف  سمت ديگر .
همين مسئله يکي از اصلي ترين عوامل تصادف است.چون کوچکترين انحراف به چپ يک ماشين موجب مي شود
که با ماشينهايي که در جهت مخالف در حرکت هستند برخورد کند.يعني درست ان است که ما دو باند
و جاده مجزا و مستقل از هم داشته باشيم که هر دو يک طرفه باشند و مخالف جهت يکديگر.
در نظر بگيريم يک راننده خواب الود در شب در جاده ايي که ماشينها در ان در دوجهت مخالف هم
با سرعت حرکت مي کنند فقط کافي است يک چرت کوتاه راننده بزند و کمي ماشين انحراف پيدا کند
و با سرعت زياد با ماشين رو بروي خود برخورد و يک فاجعه رخ دهد.همانند شکل جاده چالوس.
بايد دولت تا مي تواند همه مسيرهاي رفت و  برگشت خارج شهري را از هم مجزا و مستقل کند و جاده رفت از
جاده برگشت کاملا جدا و يک طرفه باشند.همين اقدام مي تواند چيزي حدود 30%از  تصادفات مرگ اور
را کاهش دهد.البته فقط دو بانده کردن نيست بلکه بايد جاده ها را به همه گونه تجهيزات راهنمايي
مجهز نمود اعم از تابلو هاي فسفري و ديد  در شب و چراغها و هشدارهاي کافي.
اما عامل دوم مهم در مورد علل اين تصادفات خود راننده  است.گفتيم که امار نشان مي دهد بيشتر اين تصادفات
منجر به مرگ در بين ساعات 12 شب تا 6 صبح رخ مي دهد.زمانيکه بسياري از راننده ها خواب الود هستند
و همچنين ميزان ديد و نور در جاده هم کم هست و همه اين شرايط ميزان دقت را پايين مي اورد.
اول راننده ها بايد ببينند که اگر کار اجباري ندارند شب را استراحت کنند و به هنگام روز روشن و
سرحال و شاداب رانندگي کنند.اگر کار اجباري بود و بايد در شب رانندگي کنند سعي کنند به جاي يک نفر
دو نفر باشند که اگر يکي خسته شد ديگري رانندگي را ادامه دهد.عوامل ديگري که ميزان دقت راننده را پايين
مي اورد حرف زدن با راننده در هنگام رانندگي است.چون مغز انسان همزمان نمي تواند روي دو چيز متفاوت
متمرکز شود.حتي صحبت کردن با موبايل هم ميزان دقت را بسيار پايين مي اورد.اگر راننده مي خواهد موسيقي
گوش بدهد بهتر است که يک موسيقي ملايم باشد تا مغزش ارامش داشته باشد و يک موسيقي تند مي تواند
اثر بد و نا خود اگاه روي رانندگي بگذارد.راننده بايد قبل از رانندگي هيچ گونه مشروبي مصرف نکند.
همچنين مصرف بعضي داروها خواص خواب الودگي دارند که بايد قبل از رانندگي از مصرف انها پرهيز نمود.
بعضي کساني هم که بيماري  دارند بايد مراقب باشند که به هنگام رانندگي دچار عود و حمله بيماري نشوند.
مثلا بسيار ديده شده که بيماران قلبي به هنگام رانندگي دچار حمله شده اند و موجب تصادف شديد گشته است.
دقت کافي در رانندگي حدود 40% از ميزان تصادفات شديد منجر به مرگ مي کاهد.لازم است که بدانيم
طبق امار علمي هر چه ميزان سرعت ماشين بيشتر شود به طور نا خود اگاه از ميزان دقت پايين مي ايد
و باز طبق امار اگر راننده ايي فقط 10%از سرعت خود کم کند به ميزان 35%از امکان و احتمال تصادف شديد
کاسته مي شود.و نکته جالب در مورد رانندگي در داخل شهر اين است که حرکت ماشينها از بين خطوط
خط کشي خيابان موجبات کاهش زيادي در تصادفات داخل شهر و نيزکاهش  بسيار در ترافيک شهر مي شود.
يعني اگر اين فرهنگ در داخل شهر جا بيافتد که همه ماشينها از بين خطوط خط کشي خيابانها حرکت کنند
هم تصادف خيلي کمتر مي شود و هم ترافيک کاسته مي شود.
عامل مهم اخر هم خود ماشين است.بسياري هستند که پشت ماشينشان مي نويسند بيمه خدا و ديگر به امان خدا!
قبل از حرکت ماشين بايد چک شود و بخصوص جاهاي حساس مثل ترمز و روغن ترمز بر رسي شود.
حتي بسياري مواقع يک ترکيدگي لاستيک به هنگام حرکت با سرعت بالا موجب تصادف شديد شده است.
بهتر است ماشينها در جلو و عقب خود يک سپر قوي و محکم قرار دهند تا در صورت برخورد بيشتر نيروي
وارد شده توسط انها گرفته شود.همچنين بستن کمر بند ايمني بسيار از مرگ سرنشينان جلوگيري مي کند
و از برخورد سر سر نشينان به جلو جلوگيري مي کند.بهتر است ادم پول بيشتري خرج کند اما ماشين
پيشرفته تر و بهتر و ايمنتري بخرد.در اينجا بايد حتما يک اشاره ايي هم به موتور سواران بشود که سهم بزرگي
از تصادفات منجر به مرگ را دارند.اين موتور سواران اگر يک کلاه ايمني ساده بر سر بگذارند بسياري
حوادث تلخ براي انها کاسته مي شود.همچنين براي مسيرهاي جاده ايي و اتوباني و بزرگراهي بهتر است
که ادم با موتور نرود.بالاخره ادم براي جانش چقدر ارزش قايل است؟حالا کمي ديرتر اما سالم تر.
بخصوص بعضي جوانان که موتور را اسبي چموش مي پندارند و چوب شيطنت خود را مي خورند.
اين دسته از جوانان بايد به پيست مخصوص موتور سواري بروند و در انجا به همراه ايمني کامل زير نظر
کار شناسان و امداد لازم به لذت خود برسند.اما حقيقتشو بخواهيم موتور سواري کلا يک ريسک است
و بهتر است که کمتر انجام دهيم.
اين يک بررسي کوچک بود بر عوامل اين فاجعه بزرگ.کم چيزي نيست جان حدود 21 هزار نفر سالانه گرفته
مي شود و هزاران زخمي و ميلياردها خسارت و اندوه و ماتم براي بسياري از خانواده ها.
 اما براحتي فقط با اموزش از طريق رسانه هاي عمومي توسط کارشناسان مي توان از شدت خسارات
اين فاجعه کاست .چه بسيار افراد نازنيني که در پي تصادفات رانندگي از دست رفتند.قسمتي از
اين وظيفه به دوش دولت است که جاده هاي خارج از شهر را به صورت دو باند مجزا براي رفت و برگشت
بسازد.وظيفه ديگر به عهده راننده است که دقت کند و همه موارد ضروري را اجرا کند.وظيفه ديگر هم
بر عهده کار خانه هاي توليد ماشين است که ماشينهاي بهتر و ايمتري بسازند.
واقعا حيف است که کشور عزيز ما ايران اين همه خسارت جاني و مالي و روحي سالانه بدهد براي امري
که براحتي با اندکي اموزش و صرف بودجه و وقت بر طرف شدني يا حداقل کم شدني است.
يک زلزله يک يکباره عده زيادي را مي کشد توجه زيادي از عموم جلب مي کند اما اين تصادفات رانندگي چون
کم کم و دونه دونه مي کشد توجه کمتري بر مي انگيزد اما در پايان سال جمع تلفات همچون زلزله ايي مرگبار است.
زندگي اطراف مان را خودمان مي سازيم و مشکلاتمان را هم مي توانيم خودمان با فکرمان حل کنيم.

به دوستی گفتم که پندی بده مرا که در ان همه پندها نهفته باشد گفت برو کتاب خوب بخوان......

ودر نهايت اين معنويت حقيقي دين جهان شمول خواهد شد چون حقيقت دارد....

موضوع امروز بسيار مهم است.بسياري که هم اکنون مشکلات اساسي در خانواده و زندگي خود دارند

ريشه ان در موضوع امروز است که بحث مي کنيم.

جواناني که مي خواهند ازدواج کنند بايد بسياري مسائل را در نظر بگيرند و موضوع به اين مهمي را

ساده نگيرند.اول بايد ديد که ايا خانه دارند؟به تصور اينکه بروند اجاره نشين شوند دل نبندند.حتي

داشتن يک خانه کلنگي بهتر از يک کاخ اجاره ايي است.هر سال اجاره ها بالاتر مي رود و تازه هر چه دير تر

شود قيمت خريدن خانه هم دست نيافتني تر خواهد شد.شايد بهترين کار در اين زمينه اسکان در خانه هاي اجاره

به شرط تمليک باشد.يعني خانه هايي که شما در ان ساکن مي شويد و تا چند سال اقساط انرا مي پردازيد

و بعد مالکيت خانه براي شما مي شود.اما اجاره نشيني زندگي روي هواست و بايد سال به سال زحمت طاقت

فرساي اسباب کشي را به دوش کشيد و فرزند هم مدام مدرسه خود را تغيير دهد و با ازدست رفتن

دوستان قديمش از نظر رواني هم مشکل پيدا کند.پس يکي از اولين شرايط يک ازدواج داشتن خانه است.

حتي شده براي مدتي در يک شهر کوچک خانه ارزانتر خريده شود بهتر از اجاره نشيني در شهر بزرگ است.

اما شرط دوم براي ازدواج اين است که طرفين از هم اشنايي کامل داشته باشند.با يک خواستگاري چند دقيقه ايي

هيچ شناخت درستي از همسر بدست نمي ايد.خوب است که قبل از رسمي شدن ازدواج يک مدتي با هم نامزد

باشند تا خوب از اخلاق هم با خبر شوند و درست تصميم بگيرند.براي ايجاد تفاهم بهتر است همسر خود

را از بين کساني انتخاب کنيم که از نظر شغلي هم به شغل ما ارتباطي داشته باشند.مثلا ازدواج دو همکار

خيلي خوب است که هم مي توانند در خانه همدم هم باشند و هم در شغل.از نظر فرهنگي هم بايد سعي شود

همسر از قماش خودمان باشد.اگر مثلا وضع مالي ما متوسط باشد و همسرمان از قبيله ميليونرها

بسيار مشکلات سليقه ايي و فکري پيش خواهد امد.بهتر است که از نظر مالي همسران از يک سطح و يا نزديک به هم باشند.

خوب حالا مي رسيم به دوران بعد از ازدواج.شايد نکته مهم براي خيلي داشتن فرزند باشد.اما خوب

بوجود اوردن يک انسان خيلي مسئله مهمي است پس بايد شرايط ان فراهم باشد.شرط اول اين است

اول بايد زوج محترم فقير نباشند.چون اگر فقير باشند هيچ لزومي نداره که يک انسان ديگر را

مثل خودشون بدبخت کنند و بار سنگين فقر را بر دوش او هم بگذارند.البته وظيفه دولت است

با ايجاد تامين اجتماعي گسترده کاري کند که اصلا ما فقير نداشته باشيم اما خوب بالاخره کم درامد

که داريم.يک فرزند از همان ابتداي زايمان با خرج زايمان وارد مي شود و هزينه هاي کلان نگهداري

نوزاد تا هزينه هاي مدرسه و درمان و تفريح و تغذيه خوب و در نهايت هم سرمايه براي شغل.

اقا جون زور که نکردن هيچ اجباري نيست که کسي فرزند داشته باشه.مثلا ديده شده

که يک پدر کارگري که خانمش هم کار نمي کنه و خونه داره و تازه مستاجر هم هستند چندين بچه داره!

واقعا اين چه حماقتي است؟يک کودک اگر سوئ تغذيه داشته باشد بدنش بيمار مي شود که تا اخر

عمر اين بيماري را به همراه خواهد داشت.از نظر هوشي هم دچار کاهشمی شود.و به خاطر نبود

تفريحات و امکانات لازم از نظر رواني هم اسيب خواهد ديد.بعضي خانواده هاي کم درامد هم

هستند که به اين اميد بچه دار مي شوند که بچه انها برود تحصيل کند و مهندسي يا دکتر شود و به خود انها

هم کمک کند!در حاليکه اولا خود تحصيل هم هزينه دارد.دوما فرض کنيم که در تحصيل موفق نشد مثلا در کنکور

قبول نشد .ان وقت تکليف روحيه و اينده ان فرزند چه مي شود؟والدين بايد از همان روز زايمان فرزند

يک حساب بانکي براي فرزند خود باز کنند و به مرور در ان پول واريز کنند تا فرزند به سن حقوقي که رسيد

يک سرمايه ايي براي تشکيل زندگي داشته باشد.اگر فرزند تحصيل کرده بود ان پول را براي خريد خانه

استفاده مي کند و اگر بيکار بود ان پول را سرمايه يک شغل براي خود مي کند.پس بدون توان مالي

فرزند دار شدن يک حماقت بزرگ و تباه کردن زندگي ان فرزند است.

شرط دوم براي فرزند دار شدن سلامت بدني زوج است.تا فرزند از نظر بدني سالم باشد.

مثلا يک زوج کوتوله به احتمال زياد فرزندشان کوتوله خواهد شد.يا يک زوج زشت صورت فرزندشان هم

زشت خواهد شد.يا اگر چشمان زوج خيلي ضعيف باشد چشمان فرزندشان هم به احتمال زياد ضعيف

خواهد شد.و مي دانيم که اين مشکلات جسمي تا اخر عمر با فرزند خواهد بود و او را ازار خواهد داد.

بسيار نيکوست که مثلا زوجي که از نظر بدني سالم نيستند اما دوست دارند فرزند داشته باشند بروند

يکي از کودکان بي سر پرست را به فرزندي قبول کنند تا اين جوري با يک تير چند نشان زده شود.

هم يک کار نيکو انجام داده اند.هم فرزند بيمار بوجود نياورده اند.هم يکي از مشکلات جامعه را کم کرده اند

وهم به ارزوي خود رسيده اند.از نظر فلسفي هم فرزند خود ادم معني ندارد چون همه انسانها از يک اصل

و هم نوع هستند.حماقت بزرگ اين است که مثلا سياه پوستان باز هم فرزند دار مي شوند.براي چه

اين اشتباه و زشتي را ادامه مي دهند؟البته سياهاني که الان زنده هستند محترم و برابر با حقوق ديگران هستند

اما خوب وقتي مي شود جلوي ادامه اين کار را گرفت چر ا نگيريم؟فقط کافي است که چند نسل زايمان نکنند

تا ديگر سياهي وجود نداشته باشد.يک زوج سياه هم مي توانند اگر فرزند خواستند بروند يکي از کودکان بي سرپرست

را به فرزندي قبول کنند.اگر عقلانيت حاکم شود اصلا بايد يک تحقيق عمومي صورت بگيرد و از

نظر نژادي بررسي شود تا بهترين و مرغوبترين نژاد انساني براي توليد مثل انتخاب شود و اسپرم ان نژاد

براي لقاح در رحم مادران استفاده شود تا نسلهاي انسانها سالم و زيبا و قوي شکل بگيرند که

اين مسئله حتي مسائل اجتماعي و پيشرفت بشري را هم بهبود خواهد بخشيد.

نکته ديگر در مورد فرزند تعداد ان است.همان يک فرزند کافي است .اينگونه فکر و امکانات

والدين متمرکز مي شود روي همان تک فرزند و چنين فرزندي با اين توجه و تمرکز انسان بهتري خواهد شد.

هميشه کثرت ارزش يک چيز را پايين مي اورد.اصولا حتي اگر بخواهيم همان يک فرزند را هم درست

و دقيق بزرگ کنيم باز هم مشکل خواهيم داشت و کار خيلي سختي است و صد در صد نمي توانيم

انجام دهيم.حالا اگر تعداد فرزند دو تا شود اين دقت و تمرکز و فکر ما تقسيم خواهد شد و نتيجه

بدتر خواهد شد.توجه داشته باشيم که تنها مسئله مالي هم نيست.بلکه عاطفه و مسائل رواني هم هست

که در صورت افزايش فرزند مشکلاتي عديده ايجاد مي کند.و اصولا از خود بپرسيم اين فرزند داري حالا

اجباري هست که بخواهيم بيشتر باشد؟25 سال خرج فرزند مي کني بعد هم با طلب کاري مي گذارد و مي رود.

جز زحمت و زنج براي والدين چيزي ندارد.

اما دونکته هم هست که بايد گفته شود يکي اينکه لزومي ندارد که همه ازدواج کنند.يعني ازدواج يک اجبار

نيست و مجردي هم به معناي تنهايي نيست بلکه حتي يک مجرد با دوستان فراوان خود بسيار سرگرم تر از

يک متاهل با يک همسر مراقب است!حتي مي توان با کسي زندگي کرد اما انراجايي ثبت نکرد

و طرفين تا زمانيکه از هم راضي هستند با هم باشند .و يا مي توان زندگي گروهي را تجربه کرد.

مثلا چند همکار شغلي با هم يک خانه ايي تهيه کنند و هزينه هاي زندگي را بين هم تقسيم کنند و با هم

زندگي کنند .اينجوري هزينه هاي زندگي براي تک تک انها بسيار کمتر هم خواهد بود.

حتي کلوپها و کانونهاي فرهنگي يا ورزشي يا هنري مي توانند در يک مجتمع با هم زندگي کنند.

مثلا اعضاي يک گروه موسيقي.يا چند نويسنده و هم فکر و غيره.

زندگي فرمول بندي شده نيست.فرمان زندگي را بايد در دستان خود بگيريم و انطور زندگي کنيم که

مي خواهيم و مي انديشيم و زندگي تقليدي هيچ ارزشي ندارد.بسياري کساني بودند که گفتند ما بدون اينکه

بفهميم چي شد ازدواج کرديم و بچه دار شديم و بيمار شديم و حالا نزديکي به مرگ و اين جريان

همه اش تقليدي بوده است.البته منظور اين نيست که ازدواج نکنيم.بلکه منظور اين است که اگر

کسي ازدواج مي کند بداند که ازدواج چيست وهدفش چيست وفقط به خاطر تقليد از سنتهاي جامعه نباشد.

هر کاري مي کنيم از روي انديشه باشدو تحقيق. مثلا بعد از ازدواج هم فرزند دار شدن زوري نيست.

مي توان يک عمر با همسر زندگي کرد بدون فرزند دار شدن.البته باز هم اين را عموميت نمي دهيم اما

منظور اين است که بدانيم فرمان زندگي دست خودمان باشد و نگذاريم جريان باد ما را با خود ببرد.

مولانا هم در شعري مي گويد که خلق را تقليدشان بر باد داد.زني را مي ديدم که برام

تعريف مي کرد که نفهميده چي شد که يک دفعه با يک بچه بقل و يک شوهر اخمو زندگي را سر مي کنه.

يعني اون اراده خودشو و اختيار خودشو در زندگي به کار نگرفته و تقليد کور کورانه از سنتهاي جامعه

زندگي خلاف ميلش را فراهم کرده است.اين اراده در مورد همه چيز صدق مي کند.مثلا در مورد انتخاب

رشته تحصيلي.در مورد انتخاب کانال تلوزيوني .در مورد همسر.د رمورد انتخاب دوستان و غيره.

يادمه در کوه داشتم پشت سر يک نفري مي رفتم بدون اينکه خودم مسير زير پام رو بر رسي کنم

ويک دفعه اون طرف به چپ پيچيد و من غافلگيرانه پرت شدم البته ارتفاع کمي بود و فقط مچ دستم شکست.

اين هم يک مثال تجربي از تقليد کور کورانه!اما خوب اينکه ما فرمان زندگي خودمونو دستمون بگيريم

به اين معني نيست که بدون مشورت ديگران تصميم بگيريم اما منظور اين است که تصميم نهايي

با خودمان باشد.اما بايد براي اينکه ذهن قوي داشته باشيم کتابها را بخوانيم بخصوص کتابهاي خاطرات که

نشانگر تجربيات ديگران است.پاي صحبت پيران بنشينيم.در جريان پيشرفتهاي علمي روز باشيم و

اين داده ها را در مغز خود تحليل کنيم و بهترين تصميم را بگيريم.

مسائلي مثل ازدواج و بچه دار شدن يا ازدواج نکردن و بچه دار نشدن خيلي خيلي مهم هستند

و مي شود گفت اساس زندگي ما را تشکيل مي دهند.خيلي غم انگيز است که مي بينيم مثلا در يک دانشگاه

مي ايند هزار هزار دانشجو را به اسم ازدواج دانشجويي به صورت کيلويي!عقد هم مي کنند بدون اينکه

بسياري لوازم مالي و فکري انها فراهم شده باشد.لابد مي خواهند با اين کار ذهن هوشيار دانشجويان خيلي زود

گرفتار مشکلات شود!خيلي عجيب است که بعضي مثلا براي خريد يک لباس کلي وقت صرف مي کنند

و ازچند جا قيمت مي گيرند و مقايسه مي کنند اما براي مسائل مهمي مثل ازدواج يا بچه دار

شدن به تقليد کور کورانه اکتفا مي کنند!شرايط خود ماالان نتيجه تفکرات نسل گذشته است

پس ما با تفکرات بهتر زندگي بهتري براي خود و نسلهاي جديد ايجاد کنيم.

اخرين مطلب اين موضوع هم در مورد ترميم اعضاي بدن است بدون جايگزيني.يافته هاي جديد نشان
مي دهد که اگر سلولهاي اوليه را به يک عضو اسيب ديده يا فرسوده بدن تزريق کنند ان قسمت بازسازي
و ترميم مي شود.البته هنوز اين يافته براي همه اعضاي بدن ازمايش نشده است اما براي بعضي که ازمايش
شده جواب مثبت داده است.از اين جمله  ازمايشها ترميم نزديک بيني چشم بوده و نيز ترميم کبد و نيز
تعمير!غده ترشح کننده انسولين.

حالا چهار مطلبي را که بالا گفتيم يک جمع بندي کوچک بکنيم.همه چهار مطلب بالا به افزايش عمر
انسان و حتي دايمي شدن ان اضافه مي کند.چه پيوند مغز به يک بدن سالم.چه کشت سلولهاي اوليه و توليد
اعضاي بدن.چه کنترل زن پيري و نهايت ترميم اعضاي بدن.همگي کمک مي کنند ميانگين عمر انسانها
بسيار بالاتر از گذشته برود و حتي اين طور که يافته ها پيش مي رود د ر اينده نه چندان دور عمر انسان
دايمي خواهد شد.ان وقت حتي اين مسئله نگرش و جهان بيني و فلسفه ما را نسبت به زندگي روي کره زمين
تغيير خواهد داد....

چند سوال هست که باید از ادیان فعلی روی کره زمین پرسید!فرقی هم نمی کند چه دینی چون بیشتر انها

بندگی انسان را می خواهند!برای همین چه یهودی چه مسیحی چه مسلمان و غیره می توانند پاسخ دهند.

سوال اول=چرا در مقابل خداوند ما بدهکار باشیم؟در حالیکه این خداوند متعال ما را افریده و ول کرده روی

زمین و این همه سختی و بلا و رنج هم می کشیم و هیچ خبری از خداوند متعال برای کمک نیست.این همه

نقص در بدن انسان هست که در مقابل کوچکترین ویروس و میکروب اسیب می بیند و با یک گلوله

دخلش می اید.ما چه بدهی به خداوند داریم؟ما طلبکار هم هستیم.به خاطر خلقت پر اشتباه و پرعیب

خداوند متعال.این همه سیاره و ستاره متروکه درست کرده چیکار؟می امد همین زمین را مثل ادم

درست می کرد!تازه اگر تلاش خود ما نبود این لوازم و ابزار کنونی را هم نداشتیم.پس در روز قیامت

مورد نظر ادیان این ما نیستیم که باید محاکمه شویم بلکه خود خداوند باید محاکمه شود.

سوال دوم=اینکه در ادیان می گویند حضرت ادم اولین انسان بوده که حدود 12 هزار سال پیش

به روی زمین منتقل شده البته من چند هزاری بیشتری گفتم در حقیقت می گویند 5765 سال پیش.اما خوب

حالا بگوییم اصلا 20 هزار سال پیش که هم اکنون حتی سالگردش در بعضی شاخه های یهودی جشن هم

گرفته می شود و اغاز سالشان است.بار ها و بارها استخوان انسانهایی با ابزار زندگیشان پیدا شد

که متعلق به چند صد هزار سال پیش بود.پس ان داستان حضرت ادم تنها یک افسانه و قصه غیر واقعی است.

چون اولین ادم با توجه به یافته های علمی مربوط به چند میلیون سال قبل است.در حقیقت بعد از انقراض

دایناسورها در 65 میلیون سال پیش پستانداران کوچک جثه فرصت یافتند حضور بیشتری روی زمین داشته

باشند.حالا بگذریم از اینکه عمر زمین چیزی حدود چهار و نیم میلیارد سال تخمین زده می شود

از طریق ازمایشات رادیو اکتیو و نیز ازمایش کربن به صورت دقیق انجام می شود.و عمر کیهان به نزدیک

چهارده و نیم میلیارد سال می رسد.حالا شما این امار را مقایسه کنید با امار ادیان مختلف که حتی به صد هزار

سال هم نمی رسد.

سوال سوم=در داستان مشهور حضرت نوح که در ادیان سامی مثل یهود و مسیحیت و اسلام گفته می شود

از یک کشتی نام برده می شود که در ان حیوانات برای ادامه نسل و فرار از سیل در کشتی جمع اوری می شوند.

حال باید پرسید چرا در بین این حیوانات مثلا کانگورو نبوده؟لابد کسی که این داستان را می نوشته

به استرالیا سفر نکرده بوده!و یا باید پرسید که مثلا ما فقط چندین هزار گونه خرچنگ داریم ایا از هر کدام

یک جفت ور داشته بودند؟! حشرات را چگونه جمع اوری نموده اند؟!در ضمن دایناسورهای محترم که

قبلا منقرض شده بودند تکلیفشان چه می شده؟ یا مثلا تمساح را چگونه در کنار بقیه که همچون غذای او

هستند نگهداری کنند؟یا اصلا خداوند متعال که یکبار خلقت فرمودند خوب می توانستند دوباره خلقت نمایند

چه نیازی بود این همه زحمت بار کشی با کشتی بشود؟

سوال چهارم=در این ادیان مدام گفته می شود که مشیت الهی بر همه چیز قادر است و سرنوشت هر

چیزی از پیش رقم زده شده است و مثلا در مورد عمر انسان.در حالیکه از چند قرن پیش تاکنون

پیشرفت پزشکی میانگین عمر انسان را از 37 به 78 افزایش داده است.یا مثلا یک نفر می تواند

خودکشی کند و زمان مرگ خود را مشخص کند یا یک قاتل زمان مرگ مقتول را مشخص می کند.

یا اگر به فیزیک اشنا باشید اصل عدم قطعیت در فیزیک کوانتوم اتفاقات کیهان را همانند تاس انداختن

در تخته نرد شبیه می سازد!یا اینکه می گویند بلایای طبیعی ازمایش الهی هستند ما می بینیم که در

کشورهای صنعتی همین بلایایی طبیعی خسارت کمی می زند و در کشورهای خرافات زده بیشترین خسارت

جانی و مالی را می زند.یا می گویند بیماری ازمایش الهی است در حالیکه هر چه می گذرد بیماریهای بیشتری

قابل درمان می شود.یا دعا برای باران امدن قرار می دهند در حالیکه می شود با باردار کردن ابرها

هر وقت خواستیم باران داشته باشیم!این قضا و قدر الهی که دارد مدام دامنه اش کوچکتر می شود.

سوال پنجم=صدها دین و مذهب مختلف وجود دارد که اکثر انها تنها خود را حقیقت می دانند و بقیه را

کافر ودر جهنم!مثلا در خود اسلام فقط چهار مدل سنی مذهب داریم و حدود 62 شاخه شیعه مذهب.

در مسیحیت هم چند شاخه وجود دارد. و تازه این ادیان ابراهیمی است.بسیاری ادیان غیر ابراهیمی هستند

مثلا فقط در هند صدها دین و مذهب مختلف وجود دارد.این در حالی است که حقیقت یکی است.حالا تکلیف

ماچیست؟!چه منطقی وجود دارد که تشخیص بدهیم کدوم راست می گویند؟ ایا اگر مثلا کسی در اروپا بدنیا

امد مسیحی شود و تازه ان شاخه مسیحی که در شهرشان مد است مثل کاتولیک؟!و اگر مثلا در هند بدنیا

امد بودایی شود؟! یا در عربستان مسلمان؟!اینجوری که می شود اختاب پوستی یعنی رنگ هر جایی که

هست می شود.تازه با گسترش رسانه ها و شکل گیری یک دهکده جهانی حالا جلوی ما اطلاعات همه

ادیان و مذاهب هست و ما باید انتخاب کنیم.اما متاسفانه مشاهده می کنیم که اکثر عوام بدون تحقیق

و با تقلید کور کورانه رنگ محیط می شوند.برای همین مدام گفته می شود که سفر بسیار باید کرد.

البته با وجود رسانه های امروزی دیگر بدون سفر هم می شود عقاید مختلف را دید.تازه اصلا این سوال اساسی

پیش می اید که ایا اصلا ما مجبوریم که حتما خود را در قالب یک دین خاص محصور کنیم؟ ایا معنویت را باید

فرمول بندی و قالب بندی کنیم؟ ایا معنویت به سراغ ما می اید یا ما به سراغ ان می رویم؟

مثلا در یک غروب افتاب و اسمان سرخ گون یک فضای معنوی بر ما احاطه می شود که در اختیار ما هم نیست.

یا مثلا هنگام نیکی کردن به یک فرد نیازمند خود به خود حالت خوشی به ما دست می دهد که وصف شدنی نیست

و در اختیار ما هم نیست.یا هنگام مرگ یک عزیز.یا هنگام شنیدن یک موسیقی زیبا.اری معنویت حقیقی

خود به سراغ ما می اید اگر کسی مثلا با انجام یک سری کارهای فرمول بندی شده به نام دین بخواهد

معنوی شود در حقیقت کاریکاتور معنویت را انجام داده است و مسخره کردن ان است!

مثلا وقتی یک دل شکسته یافتیم انجا می توانیم ناب ترین شکل معنویت را مشاهده کنیم.

هیچ تصویری زشت تر و هولناکتر از این نیست که بعضی برای معنوی شدن بیخ تا بیخ گردن یک حیوان بی گناه

را می برند و با دیدن خون گرم ان احساس می کنند که حالا معنوی شده اند!و اسمش را هم می گذارند

قربانی!اری قربانی است اما قربانی جهل و نادانی.

سوال ششم=ایا اگر ما یک کار نیکی را برای ثواب انجام دهیم ارزشی دارد؟ایا دروغ را برای این نمی گوییم

که خیانت و دو رویی است یا برای ترس از جهنم؟ایا اخلاق دستور دادنی است یا حس کردنی؟

غذا دادن به یک پرنده کوچولو از روی محبت است یا برای ثواب؟

اگر کسی باشد که مثلا حتی به زندگی بعد از مرگ اعتقاد نداشته باشد اما جانش را فدای دیگران کند

کارش ارزش دارد.اما کسیکه برای این کار می کند که بعدا در بهشت با حوریا سکس کند

خوب ارزش معنوی و فلسفی ندارد.در حقیقت کار نیک برای ثواب یک نوع تجارت و معامله صرف است.

سوالهای بعدی باشد برای بعد ...

******************************************************

براي گذار از دوران استبداد به دوران مردم سالاري نياز به يک اشتي ملي فراگير است.اما اشتي ملي
حول محور يک قانون اساسي مردم سالار و مبتني بر حقوق بشر شکل مي گيرد.براي تدوين چنين قانون اساسي هم
يک مجلس موسساني لازم است که د ران از گرايشهاي مختلف نماينده حضور داشته باشند
تا يک قانون اساسي که يک جمهوري دموکراتيک سکولار را مشخص کند تدوين شود.
اما براي شکل گيري اين اشتي ملي لازم است که تمام احزاب و گرايشها کمي خود را تعديل کنند
واز ايده ال خواهي مطلق کمي کوتاه بيايند تا بتوان بين همه پل زد.لازم نيست کسي طرز فکرش را
کنار بگذارد اما لازم است که حضور دگر انديش  و تنوع را  قبول کنيم.
قانون اساسي فعلي به کلي غلط و مستبدانه است.نهادهايي مثل ولايت فقيه و شوراي نگهبان
بدون راي مردم هر کاري دلشان مي خواهد مي کنند.فرمانده کل قوا بايد رييس جمهور باشد.
قوانين مصوب پارلمان نبايد توسط چند اخوند عقب مانده شوراي نگهبان به راحتي رد شود.
وقتي پليس هست چرا بسيج را براي سرکوب مردم تشکيل داده اند؟
قوانين قضايي بسيار عقب مانده و وحشيانه است.
دين بايد به صورت کامل از قوانين و دولت جدا شود.
اجازه تاسيس راديو وتلوزيون خصوصي بايد  در داخل داده شود هر چند روي ماهواره بسيار است.
تورم دو رقمي بايد کنترل شود.
تامين اجتماعي بايد گسترده شود  و به بيکاران و از کار افتادگان مستمري و بيمه داده شود.
حکم اعدام بايد لغو شود.
در مورد مجمع تشخيص مصلحن نظام بايد گفت اگر اين مجمع به صورت يک مجلس سنا درايد
خيلي خوب است همانند بسياري کشورها که غير از مجلس عمومي مجلس تخصصي و سنا هم دارند.
اما اعضاي اين مجمع يا سنا بايد با راي مردم انتخاب شوند تا قانوني و مقبول شود.در ضمن نبايد
در کار مجلس اصلي شوراي ملي دخالت کند بلکه بايد تنها نظرات اصلاحي و کارشناسي و ساير وظايف
عرفي يک مجلس سنا را انجام دهد.
 تا زمانيکه  مقامات غير انتخابي وجود داشته باشند مردم ارام نخواهند
گرفت و جنبش دموکراسي خواهي ادامه خواهد يافت تا زمانيکه يک اعتصاب سراسري  تکليف مردم را با
استبداد روشن کند.سلطنت شاه تاريخ باستان را دستمايه استبداد خود قرار داده بود.
 کمونيستها ي استاليني(منظورم سوسياليستهاي واقعي و انسان دوست نيست)هم حقوق کارگر را دستمايه
استبداد خود قرار داده بودند.حالا اخوندها هم شيعه دوازده امامي را دستمايه استبداد قرار داده اند.
هيچ چيزي نمي تواند استبداد را توجيه کند.هر کس هر فکري دارد بيايد هر چهار سال در انتخابات
دولت و پارلمان و شوراي شهر شرکت کند و اگر راي اورد فکر خود را اجرا کند و اگر مردم خوششان امد
باز چهار سال ديگر راي مي اورند و اگر مردم راضي نبودند بروند خودشان را اصلاح کنند تا بتوانند
باز راي بياورند.يعني رضايت مردم شرط است.تمام حقيقت پيش گروه خاصي نيست.حتي يک رييس جمهور
بي عرضه که منتخب مردم باشد بهتر از يک ديکتاتور با عرضه است.چون مردم رييس جمهور بي عرضه
را با راي خود عوض مي کنند و از اين اختيار و تاثير خود احساس غرور و لذت مي کنند اما يک ديکتاتور
عوض شدني نيست.ما ديکتاتور مهربان و خوب نداريم.چون بحث شخصيت افراد که نيست.بحث ما
بر سر سيستم حکومتي است افراد تنها مهره هايي در اين سيستم هستند.بعضي از
طرفداران حکومت شاه مي گويند شاه ادم خوبي بود.خوب بحث ما که اين نيست.با باي من هم ادم خوبي بود!
موضوع اين است که اصلا يک نفر چه خوب چه بد چه حقي دارد بدون راي مردم و به مدت طولاني بر مردم
حکومت کند؟تمام کسانيکه قدرت را دوست دارند بفرمايند در انتخابات ازاد.نگران هم نباشيد به همه مي رسد!
اين همه ما وزارت خونه داريم.اين همه استانداري.اين همه شهرداري.انقدر پست و مقام هست که به همه مي رسد.
بر خلاف تصور بعضي که فکر مي کنند امنيت و ثبات در نظامي گري است بايد
گفت که ضعيف ترين و بي ثبات ترين حکومتها حکومتهاي استبدادي است.چون وقتي رضايت مردم نباشد
از درون استبداد فرو مي پاشد.اما در جمهوري هاي دموکراتيک مردم به جاي انقلاب کردن با راي خود
شرايط را عوض مي کنند.و امنيت و ثبات بر خواهد بود و مردمي که بدانند در سرنوشت خود موثرند
از دل و جون براي سرفرازي کشورشون کار مي کنند.اصولا فلسفه دولت نوکر مردم بودن است.
يعني در قديم دولتي وجود نداشت.کم کم مردم چندين نفر را به نمايندگي خود بر گزيدند تا بعضي امور را
در دست بگيرند.منابع کشور و ثروت ان از ان مردم کشور است. اين سلطنت طلبان مدام مي گفتند خدا شاه ميهن يعني مردم هم پشم!
مملکت مال تک تک افراد ان جامعه است و کسي حق بيشتر ندارد.و دولت هم حاکم بر مردم نيست بلکه نوکر مردم است
و هر گاه مردم از انها راضي نبودند با راي خود عوضشان خواهند کرد.
باز در پايان اين گفتار تاکيد مي کنم تنها در يک جمهوري دموکراتيک سکولار است که جامعه روي ارامش و ثبات
و اباداني و شادي را خواهد ديدو هيچ استبدادي با هر نام چه سلطنتي چه اخوندي چه کمونيستي و غيره ره به جايي
 نخواهد برد و محکوم به شکست است.حال بايد ديد که چه زماني گروهها و احزاب ما به اين بلوغ سياسي
مي رسند....

روزگار را مي بيني؟!روزگاري بود که امريکا در عراق به دشمنان ايران ياري مالي و نظامي مي داد
تا سربازان ايراني را بکشند يا زخمي کنند و روزگار امروز ايران به دشمنان امريکا در همان عراق
کمک مي کند تا امريکاييان را بکشند يا زخمي کنند.اين انتقام تاريخ است.چه بسيار اطلاعات ماهواره ايي
امريکا در جنگ ايران و عراق که موجبات کشته شدن سربازان جوان ايراني شد و حالا دست انتقام تاريخ
همان مکان را قتلگاه سربازان امريکايي قرار داده است.يک چيز را بايد در مورد دولت احمدي نزاد
اعتراف نمود و ان اين است که در سياست هاي خارجي اين دولت فعلي بسيار بهتر از دولت اصلاحات است.
هر چند در سياستهاي داخلي و فرهنگي بر عکس است!در مقابل گنده گويي امريکا و متحدانش دولت
فعلي بسيار خوب عمل کرده است که حتي موجي در جهان براي مقاومت در مقابل نظام سلطه ايجاد کرده است.
اگر دولت فعلي ايران سياستهاي داخلي و فرهنگي خود را هم اصلاح کند به يک دولت ايده ال تبديل خواهد شد.
در مورد سياستهاي اقتصادي دولت هم بر خلاف نظر بسياري دولت فعلي خوب عمل کرده است.تا چه زماني
قشر متوسط به پايين قرباني اهداف بلند مدت اقتصادي يا موش ازمايشگاهي نظريات اقتصادي پيچيده شوند؟
حالا عده ايي ميليونر اندکي سودشان کمتر شود اما ميليونها نفر شب گرسنه زمين نخواهند گذاشت.
اما دولتمردان ايران بايد توجه داشته باشند که اقتدار کشور در تعداد موشک و هواپيماي جنگي نيست.اقتدار
و ثبات کشور در ميزان رضايتمندي مردم است.اگر مردم راضي باشند حتي صد امريکا هم هيچ کاري نمي توانند
بکنند اما اگر رضايتمندي مردم نباشد و وحدت ملي نباشد حتي کوچکترين تهديد اسيب خواهد رساند.
ايران هم اکنون اين توان را دارد که به بزرگترين قدرت نظامي و اقتصادي تاريخ خود و منطقه تبديل شود
فقط به شرطي که رضايت مردم همراه باشد.رضايت مردم هم  در تامين اقتصادي مردم و هم در تامين
حقوق انساني و ازاديهاي اجتماعي انها حاصل مي شود.هم نان داشته باشند هم ازادي.تامين اجتماعي
بايد گسترده باشد.هزينه درمان براي قشر متوسط به پايين  به صورت بيمه پرداخت شود.براي بيکاران
اندکي مستمري و حقوق ماهيانه در نظر گرفته شود تا حد اقل بتوانند مايحتاج اساسي خود را تامين کنند
تا زماينکه شغلي دست و پا کنند.شهرداريها مراکز شبانه روزي براي نگداري بي خانمانها تاسيس کند تا چيزي
به نام کودک خياباني و متکدي نداشته باشيم.قوانين قضايي بايد مدني شود و حکم اعدام و شلاق و اينگونه احکام
بر چيده شود .اجازه تاسيس تلوزيون و راديوي خصوصي داده شود تا تفريحات مردم بيشتر شود .
تعصبات مذهبي کنار گذاشته شود و حجاب اجباري و جداسازي مرد و زن بر چيده شود.فقط با همين تغيير
ورزش زنان دوباره جاني مي گيرد و ايران ميزبان مسابقات ورزشي بزرگ خواهد شد که منافع اقتصادي و
تبليغاتي فراوان براي ايران دارد.همين المان از برگزاري جام جهاني حدود 12 ميليارد يورو منفعت داشته
به اضافه کلي تبليغ براي جهانگردي ان کشور که در سالهاي اينده منفعت بيشتري براي انها حاصل مي کند.
جهانگردي ايران هم جاني خواهد گرفت که همين جهانگردي با توجه به تاريخي بودن ايران سالانه چيزي
حدود 20 ميليارد يورو عايد ايران خواهد کرد.تازه نشاط ايجاد شده موجب مي شود که سرمايه هاي ايرانيان خارج
از کشور به داخل سرازير شود.واز اين مهمتر سرمايه هاي فکري و انساني و مغزهاي هوشمند هستند
که به خاطر اميد به زندگي ازاد و مفرح در داخل در ايران مي مانند و ميلياردها يورو از ابتکار و خلاقيت انها
براي کشور حاصل خواهد شد.پس  مي بينيد که اقتدار کشور و شکوفايي در وجود قوانين مدني
 و ازاديهاي اجتماعي و تامين اجتماعي است.اصلاحات اساسي را انجام دهيد قبل از اينکه دير شود .
محمد رضا شاه را به ياد مي اوريم که هر روز از نيروهاي نظامي سان مي ديد و مدام هواپيما و تانک و موشک
مي خريد و تصور مي کرد اقتدار حکومتش در اينهاست .در حاليکه او فراموش کرده بود که اقتدار واقعي در
ميزان رضايتمندي مردم است.حتي مردم يک جزيره در صورت اتحاد در مقابل هيچ قدرتي تسليم نخواهند شد
اما ما در طول تاريخ ديديم که حتي کشور ي مثل چين با ان جمعيت فراوان در دوره ايي توسط کشورهاي
حتي کوچکتر از خود تسليم شده است.و اتحاد و وحدت ملي در زماني بدست مي ايد که مردم از دولت
خود راضي باشند چه از نظر اقتصادي چه از نظر ازاديهاي اجتماعي .به هر صورت اينده ايران بسيار روشن
و اميدوار کننده است.ايراني که هم انسانهاي خوش فکر و هوشمند دارد و هم منابع کافي براي توسعه و پيشرفت.

بياييد با هم يک بررسي کوچک در مورد رسانه هاي ايراني ماهواره ايي و عملکرد انها داشته باشيم.
تلوزيونها و راديو هاي ماهواره ايي ايراني به دو گروه اصلي تقسيم مي شوند.گروهي سياسي هستند و گروهي
تفريحي.هر گروه را به صورت جداگانه بر رسي مي کنيم.
تلوزيونهاي سياسي که بيشتر روي ماهواره تل استار  هستند فعاليت گسترده خود را از حدود
هشت سال پيش اغاز کردند.البته از قبل چندين کانال به صورت يکي دو ساعته و محلي در اروپا و امريکا
وجود داشتند اما اغاز فعاليت 24 ساعته و روي ماهواره ايي که در ايران قابل دريافت باشد از همان
هشت سال پيش اغاز شد.در ابتدا مردم اعتماد بسياري به انها داشتند.واقعا کار جديدي بود و مردم در داخل
ايران يک تلوزيون با تصوير صاف را مي ديدند که مخالف استبداد مذهبي بودند و حرف از دموکراسي
مي زدند.بر خلاف نظر کسانيکه همه را با يک چوب مي زنند و يا همه را بد يا همه را خوب مي دانند
بايد تک تک افراد را جداگانه بررسي کرد.فرق مهم اين تلوزيونهاي خصوصي روي ماهواره
مثلا با تلوزيون دولتي داخل ايران اين است که در خصوصي هر شخصي برنامه گذار مستقل برنامه خود
است و مثلا حرفهاي او هيچ ارتباطي به برنامه گذار بعدي ندارد و هر کس مسئول حرفهاي خود است.
حتي تازگي برنامه سازان و مجريان وقت و تايم خود را خريداري مي کنند.يعني هر کس براي هر ساعت
برنامه خود پولي مي پردازد و ان ساعت برنامه مستقل خود را اجرا مي کند و کسي هم حق دخالت در ان را
ندارد.مثلا يک ساعتي را يک کمونيست خريداري کرده و به تبليغ انديشه خود مي پردازد.و ساعت بعدي را يک
ليبرال خريداري کرده و به تبليغ فکر خود مي پردازد.و همين رنگارنگي زيباست.در تلوزيون دولتي داخل
فقط يک انديشه وجود دارد و مدير کل صدا و سيماست که مشخص مي کند همه مجريان چه بگويند و کسي مستقل نيست.
البته وقتي اين ازادي باشد که هر کس با پرداخت قيمت تايم تلوزيون  برنامه اجرا کند موجب شده تا حتي
کسانيکه شايستگي و دانش کافي ندارند هم برنامه اجرا کنند.البته خوب مردم مختار هستند که بر نامه مورد علاقه خود را
دنبال کنند .در ابتداي کار تلوزيونهاي سياسي به دليل سرمايه فراواني که سلطنت طلبان هنگام خروج
از ايران با خود خارج کرده بودند بيشتر اين رسانه ها در اختيار انديشه انها بود.اما به مرور انديشه هاي ديگر بخصوص
جمهوري خواهان هم توانستند براي خود رسانه دست و پا کنند و در حال حاضر هم در اين رسانه ها
معجوني از همه انديشه ها از راست تا چپ حضور دارند.البته متاسفانه طمع مالي بعضي مديران اين رسانه ها
مثل شهرام همايون و ضيا اتاباي موجب شد که بسيار پولکي بشوند و اعتماد مردم را از دست بدهند.
اما همچنان بعضي برنامه گذاران مستق همچون بهرام مشيري هستند که مورد اعتماد و توجه مردم هستند.
اما خوب حتي خيانتکاراني مثل عليرضا نوري زاده براي خود برنامه دارند .کسيکه کاملا مشخص است
جاسوس بيگانگان است و بر عليه ايران خيانت مي کند.الان به گونه ايي شده که هر کس 300 يورو پول بدهد
مي تواند براحتي يک ساعت در اين رسانه ها صحبت کند و همين موجب شده بدون صافي از وطن پرست تا خائن
همه باشند!اما خوب اين خود مردم هستند که از مقايسه و تحقيق و تفکر خود حقيقت را از باطل تشخيص مي دهند.
اما حقيقتش را بخواهيد غير از همان بهرام مشيري که برنامه مستقل سرزمين جاويد را اجرا مي کند
مابقي مجريان دانشي ندارند و يا خائن هستند و يا احمق!مثلا خيلشان هستند که 30 ساله به شغل
محترم افشاگري مشغولند!اخه يکي نيست به اينها بگه اقا الا ن در ايران گربه ها هم درد را مي دانند شما
اگر هنري داري درمان بگو!يعني همه اش غر زدن و نق زدن و انتقاد بدون ارائه دادن پيشنهاد و راه کار
و درمان!به جاي اينکه بياين شيوه هاي نافرمانيهاي مدني را اموزش دهندوشيوه متشکل شدن و سازماندهي مردمي را
اموزش دهند.از صبح تا شام مشغول گفتن اخبار جنايت هستند.اخه يکي نيست به اينها بگه که يک فرمانده جنگي
اگه مدام از امار تلفات و زخميهاي خود صحبت کنه که روحيه بقيه سربازان را هم از بين مي بره.بايد همچون
ان افسر زن فرانسوي جاندارک که حتي با بلوف زدن روحيه سربازان خود را بالا مي برد و با بزرگنمايي
نقاط قوت ارتش خود و کوچک نمايي نقاط ضعف نيروي مثبت فراوان مي داد و موجبات پيروزيهاي فراوان را
براي انها ثبت کرد.حالا ما مدام بشينيم بگيم ديکتاتور فلاني را زندان کرد و فلاني را کشت و غيره.
اينجوري که تنها ما داريم در جبهه خود ايجاد ترس مي کنيم .مدام هم به مردم مي گويند فلان جا بياييد تظاهرات.
در حاليکه تا سازماندهي درست نباشد تظاهرات به جايي نمي رسد.اگر تظاهرات مليوني باشد اثر دارد
اما اگر فقط چند صد نفر باشند جز هزينه چيزي ندارد.در حاليکه اعتصابات سراسري اثر بيشتر و هزينه
کمتري دارد.اين رسانه ها بايد به جاي فقط افشاگري مسخره و بيهوده به برنامه هاي اثر گذار و هدف دار بپردازند.
بايد به مردم اموخت که متشکل شوند.حتي شده در يک گروه فرهنگي يا حتي ورزشي و يا صنفي متشکل شوند.وقتي در يک
گروه عضو باشي سخت تر مي شود حقت را ضايع کرد  اما يک فرد تنها را براحتي مي شود حقش را خورد.
اتحاديه هاي صنفي مثل اتحاديه معلمان و پزشکان و کارگران و غيره.اين اتحاديه هاي بزرگ مي توانند
از طريق ايجاد اعتصاب و تظاهرات سراسري به دولت براي احقاق حقوقشان فشار بياورند.اما اگر فرد تنها
باشي کسي حرفهاي تو را نخواهد شنيد.حتي شده گروه کوهنوردي تشکيل داد.يا گروه موسيقي يا شعر
يا هر اشتراک ديگري که موجبات کنار هم قرار گرفتن افراد بشود مفيد است.حتي خوب است يک نفر هم زمان در
چند گروه عضو باشد.مثلا معلمي که در اتحاديه معلمان عضو باشد و هم زمان در اتحاديه زنان هم عضو باشد
و هم زمان بتواند از حمايت چند گروه براي حق خود استفاده کند.اين رسانه ها بايد اين چيزها را به مردم
اموزش دهند.اينکه مدام بشينيم بگيم اي ديکتاتور الهي جز جيگر بگيري که کار خاله زنکاست!
بعضي از رسانه ها هم هستند که ارگان حزب خاصي هستند و تبليغ مي کنند که ديکتاتوري فعلي در
ايران بد است و ديکتاتوري مدل ما خوب است!يعني هنوز اينقدر بلوغ فکري ندارند که در ک کنند
جامعه تنها با حضور انديشه مختلف شکل خواهد گرفت و هر انديشه به ميزان راي مردمي در دولت حضور خواهد
داشت.يعني بعضي هنوز تکليفشان را با خودشان روشن نکرده اند.تنها با يک جمهوري دموکراتيک سکولار
است که جامعه ارام مي گيرد و همه انديشه ها اجازه حضور مي يابند.و ديکتاتوري از هر مدلي بد است
   چه مذهبي چه کمونيستي چه سلطنتي.همون جنابي که مي خواد شاه بشه
اگر ادعاي محبوبيت داره بياد کانديد رياست جمهوري بشه و اگر مردم راي دادند رييس جمهور بشه.
در حقيقت اين رياست جمهوري هم يک نوع شاهي چهار ساله است که با راي مردم هر چهار سال مشخص ميشه.
پارلمان منتخب مردم هم هر وقت بخواد مي تونه وزير يا خود شخص رياست جمهور را استيضاح کنه.
پس احزاب ما بايد در رسانه هاي خود تبليغ کنند که مثلا به ما بيشتر راي بديد نه اينکه بگويند کل سيستم
حکومتي براي ماست!يک نکته جالب ديگه در مورد اين رسانه هاي سياسي حضور بعضي جاسوسان و خائنين
به مملکت در لباس و نماي صميمي است.افرادي مثل عليرضا نوري زاده که در همه جا حضور دارد. در صداي امريکا
هست. در کيهان لندن هست.در الشرق الوسط هست.در تلوزيون کانال يک هست.در مصاحبه با راديو فرانسه هست.
در اينترنت هست.در سايت گويا هست و...خلاصه اين خائن همه جا هست و جالبه که اول صحبتشو با شعر
شروع مي کنه تا دل مخاطب را بدست بياره و بعد مزخرفاتشو به خورد اونها بده.براي ايجاد محبويت
براي خود مثلا اگر شخص مشهوري هم هست مي گويد من با او يک چايي خورده ام!اين خائن شديدا از
گروههايي که بدست بيگانگان بر عليه تماميت ارضي ايران فعاليت مي کنند حمايت مي کند.براي دفاع از
جنايات انگلستان کثافت سينه چاک مي کنه و حقوق مزدوري مي گيره.از نظر اخلاقي هم اوضاع درستي نداره
و علاقه زيادي هم به پسر بچه هاي روسپي داره!حتي چند بار قيمت اونها را هم در صحبتاش گفته که
معلومه حساب قيمتش هم دستشه!من هيچ وقت نمي خواستم در مورد اين نوري زاده کثافت حرفي بزنم
اما وقتي مي بينم مدام از گروههاي تجزيه طلب تعريف و تمجيد مي کنه ديگه طاقت خودمو از دست مي دم.
اما اگر ملکه اليزابت پتياره انگلستان هزار تا هم شغال مثل نوريزاده تربيت کنه باز هم ايران پا بر جا و استوار
باقي خواهد ماند و هر روز قويتر و سر افراز تر خواهد شد.چند بار از طريق اينترنت با چند انگليسي شطرنج
بازي کردم  تا ببينم از نظر هوشي در چه حاليند و بعد دريافتم که احمق تر از اني هستند که فکر مي کردم.
سخت ترين بازي هاي شطرنج را با هموطنان خودم انجام دادم و البته روسها هم .اين ملت هوشمند شريف ايران
با سرمايه فکري و مالي  که دارند اينده بسيار درخشان و روشني دارند .من مطمئن هستم که عقلايي هم در سيستم
فعلي حکومت هستند که در صدد ايجاد اصلاحات و تغيير قانون اساسي هستند.بيگانگان خواهان اين هستند
که ما همه نيرويمان صرف تو سر هم زدن هم صرف شود.اما ما ايران را مي سازيم با هم و در کنار هم.
ما ايرانيها همواره عقايد سوسيال داشتيم.يعني خواهان خوشبختي براي ديگران هم هستيم.اما اگر کشوري بخواهد
به ما اسيب بزند ما ازاده هستيم و زير بار نخواهيم رفت.خوب به نوع انشاي رسانه هاي بيگانه توجه کنيد.
مدام مي گويند قدرتهاي بزرگ جهان فلان گفتند. يا قدرتهاي بزرگ جهان اين تصميم را گرفتند.اين
زبان استعمار است.هيچ قدرت بزرگي جز قدرت مردم وجود ندارد.حتي يک جزيره کوچک مي تواند با چند بمب اتمي
يا بمب کثيف و ميکروبي کل امريکا يا هر کشور ديگر که ادعاي قدرت دارد را نابود کند.براي همين
ادعاي انها مبني بر قدرت پوچ است.نه اينکه ما بالاترباشيم.اما همه برابرند.ما هم هوش داريم هم منابع.
اميدواريم که روزي برسد که بلوغ جهاني شکل بگيرد و جهان يکپارچه و يک کشور شود اما تا ان روز
سنگر ما ايران است.
ببين حرف از کجا به کجا مي رسه!داشتيم از رسانه هاي ماهواره ايي مي گفتيم.عده ديگري رسانه هم هستند
که خود را غير سياسي مي نامند.در حاليکه اين حرف مسخره هست.چون تعريف سياست همه امور زندگي را در
بر مي گيرد.اقتصاد سياسي است.فرهنگ همينطور.و حتي امروز ورزش هم.و اما اين لغت غير سياسي شده
اسم شب کسانيکه مي خواهند بر روي استبداد چشم ببندند و منافع مالي خود را تامين کنند.يعني چه غير سياسي هستيم؟
اگر جواني شلاق بخورد به شما ربطي ندارد؟اگر حقوق زنان ضايع شود به شما ربطي ندارد؟
اگر عده ايي از نا اميدي خود کشي کنند به شما ربطي ندارد؟اگر حکم اعدام وجود داشته باشد به شما ربطي ندارد؟
اگر کسي باشد که اين چيزها ربطي به او نداشته باشد پس ايراني نيست.اصلا انسان نيست.حتي حيوان هم نيست.چون
حيوان هم عطوفت دارد.ما بايد درک کرده باشيم يک جامعه چه تعريفي دارد.در جامعه همه چيزمان به هم ارتباط دارد.
يک جامعه متحد هيچگاه ظلم نمي بيند.يعني زور دولت به تک تک مردم مي رسد اما به جمع مردم نه.
اين رسانه هاي تفريحي عيبي ندارد که برنامه تفريحي داشته باشند اما قسمتي از ساعات روز را
هم به مطرح کردن مشکلات اجتماعي بپردازند.خيليشان همه برنامه شان شده موزيک.تازه ان هم موزيکي که
بي محتوا وبيشتر شبيه وصف دختر بازي است!موزيکي که مي تواند پيشرو باشد.مي تواند بار فلسفي داشته باشد.
همانند شادروان فرهاد .يا جان لنون.شما دقت کنيد بيشتر اين موزيکهايي که پخش مي کنند در مورد
علاقه يک دختر و پسر است.و اين براي اين است که مردم ذهنشان مشغول همين چيز ها باشد و به چيزهاي
مهمتري فکر نکنند.و براي همين اگر کسي مثل فرهاد هم ظهور کند انقدر در انزوا قرارش مي دهند تا
در غربت و تنهايي بميرد.اگر يک خواننده هر چه چقدر هم که صدايش خوب باشد اما ترانه و شعر خوب انتخاب
نکند کارش هيچ ارزشي ندارد.اين همه موضوع در زندگي براي خواندن هست.گير دادن فقط به تومبان فاطي!
ايا در مورد عظمت کيهان ترانه خوانده اند؟مسئله به اين مهمي.ايا براي حقوق حيوانات کسي خوانده؟
ايا براي بن بست فلسفي مرگ کسي خوانده؟براي فقر خوانده اند؟انقدر موضوع مهم و حياتي وجود دارد
که بخوانند ان وقت همه اش شعرشان شده دختر بازي!اين کار براي احمق نگاه داشتن عموم است.چون
يک ترانه پر محتوا و عميق فکر ادم رو رشد مي ده و چون موسيقي اثر احساسي هم داره 
اثر ماندگار تري هم خواهد داشت.بسيار خواننده ها که پيشرو جنبش هاي اجتماعي بوده اند.همين انقلاب
قبلي خودمان بر روي موج احساسات ناشي از سرودها و نواها و ترانه هاي انقلابي شکل گرفت.ترانه هايي
که ادمها را از خود بيخود مي کرد و به سمت ارمان مشخص مي راند.دوستي مي گفت که اقا اگر مي خواهي برقصي
موزيک الکترونيک بگذار و کلي حال کن!اما اگه بخواهي به زور کلام را براي قر دادن به کار بگيري
هم قر خراب مي شه هم کلام!البته مافيايي وجود دارد که سعي دارد هنرمندان روشن انديش را منزوي کند
و موزيک سطحي را جايگزين کند.اما خوب مردم مي تونند با حمايتشون انچه را که درست است حاکم کنند.
بعضي از کسانيکه ويديو موزيک مي سازند براي اينکه مشتريشان زياد شود به جوانان پولدار مي گويند
که اي اقا خواننده شدن که صدا نمي خواد فقط سرمايه گذاري مي خواد!اما اين يک دروغ بزرگ است.اگر کسي صدايش خوب نباشد
به زور رقاص و نور و افکت هم هيچي نمي شود.صدا بايد اثر گذار باشد.مثل صداي شاد مهر عقيلي يا حبيب
يا ابي يا فرهاد و کوروش يغمايي و سياوش قميشي وغيره.يعني تجاري شدن اين عرصه به کيفيت ان صدمه مي زنه.
اما خوب بگذار همه بخوانند  اما اين تنها صداي خوب است که جاودانه مي شود.يکي مثل مرجان تنها 20 اهنگ
مي خواند و هنوز بعد از 30 سال محبوب است چون کارش کيفيت دارد اما يکي سالي 3 تا البوم بيرون ميده
و فراموش مي شه.
اشکال ديگر تلوزيونهاي تفريحي ايراني ماهواره اين است که برنامه اموزشي کمي دارند.همه اش که نمي شه
برنامه بشکن و بالا بنداز پخش کني.يک برنامه اموزش کامپيوتريا اموزش زباني.چيزي.يا بروند برنامه هاي مستند
خارجي را بگيرند دوبله کنند پخش کنند.
اشکال ديگر اينها کمبود برنامه طنز در انهاست.مثلا براحتي مي توانند نمايش طنز درست کنند.يا فيلم طنز پخش کنند.
يا حتي عکسهاي طنز پخش کنند.جامعه امروز ما شديدا به طنز نيازمند است.حتي ارشيو برنامه ايي مثل
پاورچين و شبهاي برره را بگيرند و پخش کنند .هيچ برنامه ايي بهتر از برنامه طنز نيست.من
هميشه فکر مي کردم که اگر يک تلوزيون داشتم دو چيز فقط درش پخش مي کردم يکي بخش اموزش و ديگري طنز.
و البته پخش موزيکهاي با کيفيت هم خوب است.
حالا اينهمه اشکالات را گفتيم کمي هم خوبيشان را بگوييم.اين تلوزيونها موجب ميشه که ايرانيها در هر جايي
از کره زمين که هستند تلوزيون ايراني ببينند و ايراني بمونند.موجب همبستگي بين ايرانيها مي شوند و
مسائل بين ايرانيها به سرعت در سراسر جهان پخش ميشه.و هر چه هم که تعدادشون بيشتر بشه بهتره و نظرات
بيشتري را تامين مي کنه.به نظر مي اد که اصلا تلوزيونهاي محلي به کل منسوخ شوند. چون شما براي
براي تلوزيون ماهواره ايي يک هزينه ماهيانه مي کني  و تمام اما براي تلوزيون زميني بايد براي هر شهر يک فرستنده
بگذاري.و تازه برد و شعاع دريافت تلوزيون ماهواره ايي بسيار گسترده و قاره ايي هست.برنامه شماروي ماهواره
جهاني است .و اين تحقق دهکده جهاني است.
براي با کيفيت شدن يک تلوزيون خيلي مهم است که مدير ان تلوزيون ادم با شعورو کار بلدي باشد.
مثلا يک تلوزيون سينمايي ايراني تشکيل شد اما بدليل عدم لياقت مديرش به قهقرا رفت.در حاليکه مي شه
يک تلوزيون سينمايي داشت که فقط فيلمهاي عهد دايناسور  پخش نکنه بلکه با کارگردانان نامي ايران
مصاحبه کنه .به پشت صحنه فيلمها بره.فلسفه سينما را بررسي کنه.اموزش سينمايي بده و غيره.
 در پايان بررسي تلوزيونهاي ايراني روي ماهواره بايد گفت با وجود بعضي اشکالات در انها اما وجودشان
بسيار بهتر از نبودشان است و اميد بهبود روز افزون انها.